قعرة ( qa'erat ) ص . ع . قصعه قعرة : كاسه‌اى كه در ته آن چيزى باشد بقدرى كه ته آن را بپوشاند . و امراة قعرة : زن در شهوت . و زنى كه شهوتش در تك فرجش باشد . و زنى كه مبالغه خواهد در جماع . قعرطة ( qa'ratat ) م . ع . قعرط البناء قعرطة : ويران كرد آن بنا را . قعرى ( qa'r ) ص . ع . قصعه قعرى : كاسه‌اى كه در ته آن چيزى باشد بقدرى كه ته آن را بپوشاند . قعز ( qa'z ) م . ع . قعز الاناء قعزا ( از باب فتح ) : پر كرد آن خنور را از شراب و جز آن . و قعز ما فى الاناء : نيك نوشيد آنچه در آن خنور بود و نگذاشت از آن چيزى . قعس ( qa's ) ا . ع . خاك بدبو . قعس ( qo's ) ع . ج . اقعس و قعساء . قعس ( qa'as ) م . ع . قعس الرجل قعسا ( از باب سمع ) : بيرون آمد سينهء آن مرد و درون رفت پشت آن ضد حدب . قعس ( qa'es ) ص . ع . برآمده سينهء در آمده پشت . قعساء ( qa's ' ) ص . ع . مؤنث اقعس : زن برآمده سينهء درآمده پشت . ج : قعس و قعساوات . و عزة قعساء : ارجمندى پايدار . و نملة قعساء : مور سينه و دنب برداشته . قعساوات ( qa's v t ) ع . ج . قعساء . قعسبة ( qa'sabat ) م . ع . قعسب قعسبة : بشتاب دويد از ترس و بشتافت . قعسر ( qa'sar ) ا . ع . آنچه نخستين برآيد از خربزهء ريزه . قعسر ( qa'sar ) ص . ع . ديرينه و قديم . يق : مكان قعسر . و شگفت سخت . يق : رجل قعسر . قعسرة ( qa'sarat ) م . ع . قعسر على الشيئ قعسرة : نيرومند و توانا شد بر آن چيز . و قعسر الشيئ : سخت و درشت كرد آن چيز را . قعسرة ( qa'sarat ) ا . ع . سختى و درشتى . قعسرى ( qa'sariyy ) ص . ع . شگفت سخت . يق : جمل قعسرى . قعسرى ( qa'sariyy ) ا . ع . چوبكى كه بدان آسياى دستى را گردانند . قعسوس ( qo'sus ) ا . ع . لقبى است مر زن فرومايهء خوار و حقير و زشت را . قعش ( qa'c ) ا . ع . مركبى مانند هودج . ج : قعوش . قعش ( qa'c ) م . ع . قعشه قعشا ( از باب فتح ) : گرد آورد آن را . و قعش راس العود : خمانيد سر آن چوب را . و قعش البناء و غيره : ويران كرد بنا و جز آن را . قعشاء ( qa'c ' ) ا . ع . ماده شتر بلند برداشته سر . قعص ( qa's ) ا . ع . مرگ شتابكش . و مردن بر جاى . يق : مات فلان قعصا : فلان در همان جاى از رسيدن ضربه و يا رميت مرد . قعص ( qa's ) م . ع . قعصه قعصا ( از باب فتح ) : كشت آن را در جاى خود . قعص ( qa'as ) م . ع . قعصت الشاة قعصا ( مجهولا - از باب سمع ) : قعاص زده گرديد آن گوسپند . و قعصت الشاة قعصا : قعوص گرديد آن گوسپند درصورتىكه قعوص نبود . قعض ( qa'z ) ا . ع . تنگ و كوچك . قعض ( qa'z ) ص . ع . شيئ قعض : چيز خميده . قعض ( qa'z ) م . ع . قعض العود قعضا ( از باب فتح ) : خمانيد آن چوب را مانند خمانيدن چوبهاى داربست و هودج . قعضب ( qa'zab ) ا . ع . ستبر نيك دلير و توانا . و نام مردى كه نيزه و سنان ساختى . قعضبة ( qa'zabat ) ا . ع . سختى و درشتى . قعضبة ( qa'zabat ) م . ع . از بيخ بركندن . قعضبى ( qa'zabiyy ) ص . ع . قرب قعضبى : حركت شبانگاه سخت . قعضم ( qa'zam ) و ( qe'zem ) ا . ع . سست . و مرد كهن سال دندان ريخته . قعط ( qa't ) ا . ع . خشكى . و خشكسالى . و گوسپندان بسيار . قعط ( qa't ) م . ع . قعطه قعطا ( از باب فتح ) بست آن را . و قعط على غريمه : سخت گرفت بر غريم خود . و قعط فلان : ترسيد فلان و بد دل شد و فروتن و خوار گرديد . و قعط زيد : خشم گرفت زيد . و قعط عمرو : سخت راند عمرو ستور را . و قعط فلان : سخت بانگ و فرياد كرد فلان . و قعط الشيئ : وا نمود و گشاده كرد آن چيز را . و قعط فلانا : دور كرد فلان را . و قعط العمامة : بست عمامه را . و قعط الشيئ : خشك شد آن چيز . قعط ( qa'at ) م . ع . قعط قعطا ( از باب سمع ) : خوار گرديد و رام شد . قعطبة ( qa'tabat ) م . ع . قعطبه قعطبة : بريد آن را و جدا كرد . قعطبى ( qa'tabiyy ) ص . ع . قرب قعطبى : شبروى سخت . قعطرة ( qa'tarat ) م . ع . قعطره قعطرة : بر زمين افگند آن را . و قعطر الشيئ : استوار گردانيد آن چيز را . و قعطر الاناء : پر كرد آن خنور را . قعطلة ( qa'talat ) م . ع . قعطله قعطلة : بر زمين افگند آن را . و قعطل على غريمه :